نمیدونم چه خواهد شد

نه میدونم چه خواهد شد              نه میدونم چه خواهد گشت

نمیدونم کجا آرام گیرد عاقبت اندام بیجانم

و این اندام بیجان خفته در خاک            که خود آخر شود خاک

                      شود جزو کدامین سرزمین آخر

نمیدونم که در آن سرزمین کوزه گری باشد یا خیر

که ار باشد               که کاش باش باشد

نمیدونم چه خواهد ساخت آن کوزه گر از خاک اندامم

ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

و آن افتد به دست طفل شیطانی

که هر گاه آن دم گرمش در آن سوتک فرو افتد

دم گرمش شود فریاد سرد من

همان فریاد که سال ها در گلویم بی اثر ماند

و آن فریاد پس از سالها       از گلوی کودک شیطان

و از آن سوتک نالان             برو ریزد

که تا این روح بی جسم و بسی نالان

شود آرام                پس از دوران نا معلوم و نافرجام

 

به جون مادرم این شعر از خود خودمه